Mε όχημα τα μέτρα κατά της Xρυσής Aυγής η κυβέρνηση αναζωπυρώνει τη θεωρία των «δύο άκρων» – του Δημήτρη Κοντοφάκα (μέλος της ΚΕ του Μ-Λ ΚΚΕ)

Σχολιάστε

Mε όχημα τα μέτρα κατά της ΧρυσήςΑυγής η κυβέρνηση αναζωπυρώνει τη θεωρία των «δύο άκρων» για να πλήξει

το λαϊκό και αριστερό κίνημα, τον «πραγματικό αντίπαλο»

 του Δημήτρη Κοντοφάκα

 H σύλληψη της ηγεσίας της ΧρυσήςΑυγής θα ήταν πολιτική αφέλεια να θεωρηθεί σαν κυβερνητική ενέργεια που δήθεν «συντρίβει» τον φασισμό, όπως άφησε να εννοηθεί ο A. Σαμαράς από τις HΠA, και να μην ειδωθεί σε συσχετισμό με τις βασικές πολιτικές επιδιώξεις της κυβέρνησης αυτήν την περίοδο, σαν ενέργεια ενταγμένη σε ένα κεντρικό πολιτικό σχεδιασμό της κυβέρνησης.

Όχι μόνο γιατί το μέχρι τώρα χάϊδεμα και η ενθάρρυνση της ναζιστικής πολιτικής της Χρυσής Αυγής, η συγκάλυψη και η ανοχή των βαρβαροτήτων της από την κυβέρνηση κάνει τον όψιμο «αντιφασισμό» της να ξεχειλίζει από υποκρισία.

Όχι μόνο γιατί η κίνηση της κυβέρνησης κατά της Χρυσής Αυγής περιορίζεται σε ένα ορίζοντα που αποσυνδέει την εγκληματική δράση της Χρυσής Αυγής από την φασιστική ιδεολογία και πολιτική της.

Όχι μόνο γιατί μετά την συνέχεια που ακολούθησε τις συλλήψεις (βασικά ηγετικά στελέχη της αφέθηκαν ελεύθερα), άρχισαν να εμφανίζονται κι άλλες όψεις αυτής της υπόθεσης, ενώ τα λόγια του Σαμαρά από τις HΠA ότι «η ηγεσία της Χρυσής Αυγής έχει οδηγηθεί στη φυλακή» ηχούν κούφια…

Aλλά και γιατί ήδη γίνεται φανερό, πως η δίωξη της Χρυσής Αυγής χρησιμοποιείται από την κυβέρνηση σαν εφαλτήριο για να στραφεί κατά της «ακραίας αντιπολίτευσης» και για να θέσει ζήτημα «υπεράσπισης» και «οργάνωσης του συνταγματικού τόξου». Eπιχειρείται, μ’ αυτόν τον τρόπο, η σύλληψη Xρυσαυγιτών να γίνει κρίκος για την προώθηση διευρυμένων αντιδημοκρατικών μέτρων με στόχο την καταστολή των αγωνιστικών αντιστάσεων στην κυβερνητική πολιτική και το χτύπημα αριστερών δυνάμεων, μέσα από μια προκλητική προσπάθεια εξομοίωσης όλων αυτών, υπό το περίβλημα της θεωρίας των «δύο άκρων», με την εγκληματική δράση και τον φασισμό της Χρυσής Αυγής

Το ξεδίπλωμα των κυβερνητικών προθέσεων βεβαιώνει πως η δίωξη της Χρυσής Αυγής έγινε με βάση ένα ευρύτερο πολιτικό υπολογισμό που καθορίστηκε από μια σειρά παράγοντες και με σκοπό να ενισχύσει τη θέση της κυβέρνησης Σαμαρά και να της δώσει την πρωτοβουλία στις πολιτικές εξελίξεις. 

H κυβέρνηση Σαμαρά βρίσκεται μπροστά σε μια συγκεκριμένη και κοινωνική και πολιτική κατάσταση: Είναι περικυκλωμένη από την αυξανόμενη λαϊκή αντίθεση στην πολιτική της και από τον ογκούμενο κοινωνικό αναβρασμό που φέρνει κύματα λαϊκών αγώνων. Δέχεται ισχυρές δημοκρατικές πιέσεις για τη φασιστική-εγκληματική δράση της Χρυσής Αυγής που, μετά την δολοφονία του αντιφασίστα αγωνιστή στο Kερατσίνι, διευρύνθηκαν με μαζικές κινητοποιήσεις σε όλη την χώρα, οι οποίες συνενώθηκαν με το γενικότερο απεργιακό κίνημα κατά τη κυβερνητικής πολιτικής. Είναι αντιμέτωπη με μια πολιτική φθορά που δίνει εκλογικούς πόντους στην αντιπολίτευση αλλά συνδέεται και με τη διαρροή δεξιών ψήφων προς τη Χρυσή Αυγή. Είναι δεσμευμένη να κλιμακώσει παραπέρα τη βάρβαρη μνημονιακή πολιτική.

Μέσα σε αυτές τις συνθήκες, για να προχωρήσει τη μνημονιακή πολιτική της, για να ανακτήσει τις πολιτικές απώλειές της και να «αφοπλίσει» την αντιπολίτευση αναζήτησε, στην ηλεκτρισμένη ατμόσφαιρα που δημιούργησε το μαχαίρωμα του αντιφασίστα, διέξοδο σε μια κίνηση κατά της Χρυσής Αυγής, η οποία, ωστόσο, δεν άργησε διόλου να φανεί πως επιλέχθηκε σαν αφετηρία για το άνοιγμα μιας βεντάλιας εκφοβισμών προς τα αριστερά και προς τις λαϊκές μαχητικές κινητοποιήσεις, σαν έρεισμα για να απλωθεί ένα πιο απειλητικό αυταρχικό κλίμα «επιβολής της τάξης και του νόμου» και για να δικαιολογηθούν και να «νομιμοποιηθούν» νέα αντιδημοκρατικά και κατασταλτικά μέτρα. Άμεσα η κυβέρνηση σήκωσε δύο όπλα:

H H H

Πρώτο, δια στόματος Eυ. Bενιζέλου απαίτησε από τις άλλες πολιτικές δυνάμεις, με επίκληση των παρανομιών της Χρυσής Αυγής, να «οργανωθούν» σε ένα «συνταγματικό τόξο» μαζί με την κυβέρνηση. ( Να θυμίσουμε πως η έννοια της ένταξης στο «συνταγματικό τόξο» είχε πριν δύο χρόνια αναφερθεί για να δικαιολογηθεί η συμμετοχή του ΛAOΣ στην κυβέρνηση Παπαδήμου και είχε περιγραφεί ως το «εξημέρωμα πολιτικών δυνάμεων» που τις «βάζει στο σύστημα και τις κάνει χρήσιμες»!) Ποιο είναι το νόημα αυτής της απαίτησης; Να πιεσθούν οι αντιπολιτευόμενες δυνάμεις να συμπαραταχθούν σε ένα «τόξο υπεράσπισης της συνταγματικής νομιμότητας» με κέντρο και ηγέτη την κυβέρνηση Σαμαρά που εμφανίζεται σαν «εγγυητής της ομαλότητας και της δημοκρατικής νομιμότητας». 

Πίσω από αυτές τις λεκτικές διατυπώσεις δεν κρύβονται παρά οι συγκαλυμμένοι εκβιασμοί της κυβέρνησης προς τις αντιπολιτευόμενες δυνάμεις να πάρουν αποστάσεις από τους λαϊκούς αντιμνημονιακούς αγώνες και να υποστείλουν την αντιπαράθεση τους στην κυβερνητική πολιτική, στο όνομα, υποτίθεται, της αντιμετώπισης του φασισμού. Το «συνταγματικό τόξο» επανέρχεται σαν μια παραλλαγή του «αντιφασιστικού μετώπου» κυβέρνησης και των άλλων πολιτικών δυνάμεων που είχε προγενέστερα ξαναπροβάλει ο Bενιζέλος.

Οι κυβερνητικές δυνάμεις που εξέθρεψαν και εκθρέφουν με την πολιτική τους το φασισμό και τον αξιοποίησαν σε ρόλο φόβητρο του λαϊκού κινήματος και των λαϊκών αγωνιστών τώρα, προβάλουν τη φασιστική απειλή για να ζητήσουν «συμπαράταξη» των πολιτικών δυνάμεων σε ένα «συνταγματικό τόξο» με την κυβέρνηση και μέσα από αυτήν να πετύχουν να αμβλυνθεί η πολιτική και κοινωνική πάλη ενάντιά της.

Με την τοποθέτηση αποπροσανατολιστικών και εκβιαστικών διλημμάτων επιδιώκουν να δορυφοροποιήσουν πολιτικές δυνάμεις γύρω από την κυβερνητική πολιτική, να τις «εξημερώσουν» απέναντι στη μνημονιακή πολιτική και να εξασθενήσουν την πολιτική στήριξη προς τους αντιμνημονιακούς-αντικυβερνητικούς αγώνες. Kαι η αλήθεια είναι πως αυτές οι πιέσεις δεν αφήνουν ανεπηρέαστη την αξιωματική αντιπολίτευση, αν κρίνει,κανείς και από τις τοποθετήσεις του Aλ. Tσίπρα ότι «θα σας ταράξουμε στη νομιμότητα».

H H H

Δεύτερο, η ενέργεια κατά της Χρυσής Αυγής συνδέθηκε ευθέως με την κυβερνητική «αντιμετώπιση των δύο άκρων».

Μια ολόκληρη σειρά δηλώσεων του πρωθυπουργού και κυβερνητικών παραγόντων έφεραν με ένταση στο προσκήνιο τη θεωρία των «δύο άκρων» και χρησιμοποίησαν και χρησιμοποιούν τις συλλήψεις χρυσαυγιτών σαν αφορμή για να επιδοθούν σε μια προπαγάνδα που εξισώνει τους λαϊκούς αγώνες ακόμα και την αντιπολίτευση στην κυβερνητική πολιτική των εξοντωτικών μνημονίων με τη ναζιστική πολιτική και τις εγκληματικές πράξεις της Χρυσής Αυγής. 

H χυδαία θεωρία των «δύο άκρων» κατασκεύασμα των αντικομμουνιστικών χαλκείων που κάτω από την ταμπέλα «των άκρων» θέλησαν να εξομοιώσουν και να ταυτίσουν τον κομμουνισμό με τον φασισμό, επιστρατεύεται με ένα χοντροκομμένο τρόπο για να διαβληθούν οι πράξεις αντίστασης και οι φωνές αντιπολίτευσης όσων αγωνίζονται κατά της κυβερνητικής πολιτικής ως «ακραίες». Με τέτοιες συκοφαντίες επιδιώκεται να προλειανθεί το έδαφος για τη λήψη σκληρότερων αντιδημοκρατικών μέτρων ενάντια σε όσους δεν υποτάσσονται στην πολιτική των μνημονίων και ενάντια στην Αριστερά. H δίωξη κατά της Χρυσής Αυγής ως «ενός άκρου» γίνεται το «άλλοθι» για τη λήψη κατασταλτικών μέτρων κατά του «άλλου άκρου», δηλαδή κατά της Αριστεράς. Αυτός είναι και ο κύριος στόχος της θεωρίας των «δύο άκρων» και, κατ’ επέκταση, της κυβέρνησης Σαμαρά που την έχει κάνει σημαία της. 

Διόλου τυχαία ο πρωθυπουργός στις HΠA, αναφερόμενος στη Χρυσή Αυγή, έκανε λόγο για την πολιτική του που θέλει να «συντρίψει τον εξτρεμισμό» και όχι τον φασισμό. Άλλωστε, με πολύ ωμό τρόπο φρόντισε να προσθέσει πως η κυβέρνησή του «εκτός από τη Χρυσή Αυγή πρέπει να αντιμετωπίσει και το άλλο άκρο, την ακραία αντιπολίτευση που μιλάει για έξοδο από το NATO, το ευρώ και την EE».

O Σαμαράς με προκάλυμμα τη θεωρία των «δύο άκρων», στην οποία από καιρό αναφέρεται, στέλνει προειδοποιητικές απειλητικές βολές προς τα Αριστερά και, μάλιστα, στοχοποιεί συγκεκριμένες αριστερές πολιτικές δυνάμεις.

H H H

Όταν η Χρυσή Αυγή χρησιμοποιείται σαν όπλο από την κυβέρνηση για να πιεσθούν αντιπολιτευόμενες πολιτικές δυνάμεις να συρθούν σε ένα «συνταγματικό τόξο» που θα εξυπηρετήσει την πολιτική της, όταν γίνεται όπλο για να εκτοξευθούν, μέσω της θεωρίας των «δύο άκρων», ευθείες απειλές ή και για να ξεκινήσουν χτυπήματα κατά αριστερών κομμάτων και δυνάμεων, τότε πολλές σκέψεις πρέπει να γίνουν για τους στόχους που επιδιώκει η κυβέρνηση με αυτή τη δίωξη. Σκέψεις που δεν μπορούν να θεωρήσουν την ενέργειά της αποσπασμένη από τους σχεδιασμούς της κυβέρνησης και του κυρίαρχου αστικού πολιτικού συστήματος. Σχεδιασμούς που μόλις πριν ένα χρόνο υπό τον τίτλο «η ευκαιρία της Χρυσής Αυγής για τη δημοκρατία», αντικατόπτριζε κεντρικό άρθρο της φιλοκυβερνητικής Καθημερινής (16.9.2012), ως εξής: «όσοι πιστεύουμε στη δημοκρατία οφείλουμε ένα μεγάλο «ευχαριστώ» στη Χρυσή Αυγή-και σοβαρολογώ απολύτως. Της το οφείλουμε για την ευκαιρία που μας προσφέρει-και μάλιστα την ώρα που την έχουμε μεγαλύτερη ανάγκη… ευκαιρία που δίνεται στη νομιμότητα να αναμετρηθεί, επιτέλους, με την οιονεί νομιμοποιημένη βία της Αριστεράς: αυτό το καρκίνωμα της Μεταπολίτευσης που όλοι το φοβούνται και κανείς δεν το αγγίζει… ας είναι καλά «τα λεβεντόπαιδα με τις μαύρες μπλούζες» που δίνουν την ευκαιρία στον αστικό πολιτικό κόσμο να υπερβεί το δέος της εξ αριστερών «ιεράς αγανακτήσεως» και να αποδείξει ότι η δημοκρατία μπορεί να υπερισχύσει…»

 

Ο Δημήτρης Κοντοφάκας είναι μέλος της ΚΕ του Μ-Λ ΚΚΕ

http://www.m-lkke.gr

Παρ, 10/04/2013 – 17:15 — aragmagr

Advertisements

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s