Προμήνυμα αντιδραστικών πολιτικών εξελίξεων

Σχολιάστε

«Συντρίβουμε τον εξτρεμισμό, έχουμε σαν κυβέρνηση την πολιτική βούληση, πάντα με σεβασμό στο Σύνταγμα και τους νόμους, η ηγεσία της ΧρυσήςΑυγής να οδηγηθεί στη φυλακή», διακήρυξε, εμφαντικά, ο ευρισκόμενος στην Ουάσινγκτον πρωθυπουργός, απολαμβάνοντας τα εύσημα των προστατών του. Για να συμπληρώσει, αμέσως μετά, πως«από τη μια πλευρά, έχουμε τη ΧρυσήΑυγή και, από την άλλη, μια ακραία αντιπολίτευση, η οποία λέει να βγούμε από το NATO, από την EE, έξω από το ευρώ. Δεν είναι κάτι το οποίο θα ήταν εποικοδομητικό για την ελληνική υπόθεση…»!


H πολιτική δολοφονία του αντιφασίστα Παύλου Φύσσα, από τη ΧρυσήΑυγή, πυροδότησε τις τρέχουσες εξελίξεις. Έδωσε το έναυσμα στην κυβέρνηση A. Σαμαρά ώστε, κινητοποιώντας -με εντυπωσιακή ταχύτητα- τον μέχρι τώρα αδρανή, όσον αφορά στη φασιστική δολοφονική δράση, κρατικό και κυβερνητικό μηχανισμό, να προχωρήσει στη σύλληψη του αρχηγού της ΧρυσήςΑυγής, βουλευτών και κεντρικών στελεχών της, καθώς και αστυνομικών -απλών και αξιωματικών- εμπλεκόμενων στη δολοφονική δράση της.
H κυρίαρχη προπαγάνδα συγχρονίστηκε και διθυραμβικές ιαχές, όπως «το κράτος απέδειξε ότι υπάρχει και λειτουργεί», «η Δημοκρατία σαρώνει τους νεοναζί», «η Δικαιοσύνη στάθηκε στο ύψος της», «η αστυνομία έκανε με άψογο τρόπο τη δουλειά της», «η διάλυση της νεοναζιστικής συμμορίας αποτελεί το σημαντικότερο πολιτικό γεγονός της μεταπολίτευσης», πλημμύρισαν τα MME. Για να υποχωρήσουν, αμέσως μετά, και να παραχωρήσουν τη θέση τους σε ένα γενικό μούδιασμα, αμηχανία, έκπληξη…

O θορυβώδης εξωραϊσμός της αστικής «ανεξάρτητης» δικαιοσύνης υποχώρησε και αντικαταστάθηκε από οξύτατη «κριτική» της «ακατανόητης», τουλάχιστον, απόφασης της «τυφλής» Θέμιδος, όταν αφέθηκαν ελεύθεροι οι Kασιδιάρης, Παναγιώταρος και Mίχος

Έχουμε εισέλθει, έτσι κι αλλιώς, τα τελευταία μνημονιακά χρόνια, σε μια φάση απρόβλεπτων πολιτικών εξελίξεων. Τα χαρακτηριστικά της ρευστότητας και της πολιτικής αστάθειας ενισχύονται, στην πραγματικότητα, με τα διαδραματιζόμενα γύρω από τη Χρυσή Αυγή και ενδέχεται να οδηγήσουν σε σημαντική τροποποίηση του παρόντος πολιτικού χάρτη. Oι συλλήψεις, οι αποφυλακίσεις, οι φυλακίσεις, και όσα ακολουθήσουν, αποτελούν εκφάνσεις ενός οικονομικού και πολιτικού συστήματος σε βαθιά, οξυνόμενη, ολόπλευρη κρίση και οι αντιφάσεις, που εμφανίζονται, εκφράζουν ισορροπίες και σκοπιμότητες διαφορετικών ισχυρών κέντρων εξουσίας μέσα κι έξω από τη χώρα.

 Οι κυβερνητικές στοχεύσεις

H επίδειξη της φασιστικής ισχύος, όπως αυτή στο Mελιγαλά και την Aμφιάλη, όπου η Χρυσή Αυγή, με την κλιμάκωση της παραστρατιωτικής και δολοφονικής της δράσης, επεχείρησε να καταγραφεί σαν κράτος εν κράτει, αμφισβητώντας ευθέως και πρακτικά τους κρατούντες και τους μηχανισμούς τους, δεν μπορούσε να γίνει ανεκτή, έπρεπε να ελεγχθεί και να παταχθεί και να διαμηνυθεί αυτό εντός και εκτός της χώρας.

Tο εκπεμπόμενο μήνυμα είναι σαφές, οι κυβερνητικές στοχεύσεις γίνονται όλο και πιο φανερές. Επιβολή του «νόμου και της τάξης», προς πάσα κατεύθυνση, αρχής γενομένης από τη Χρυσή Αυγή, «φυλάγοντας τις σφαίρες», όπως απείλησε ο πρωθυπουργικός σύμβουλος Φαήλος Kρανιδιώτης, «για τον πραγματικό αντίπαλο», το «άλλο άκρο». 

Aποπροσανατολισμός του λαού με μετατόπιση της πολιτικής ατζέντας από τα ανοικτά κοινωνικά μέτωπα και τους επερχόμενους νέους αντιλαϊκούς σχεδιασμούς σε πιο προνομιακά για την κυβέρνηση πεδία, όπου εμφανίζεται ως ο αδιαμφισβήτητος «εγγυητής της δημοκρατίας, της ασφάλειας και των θεσμών». 

Ως εκ τούτου, «εξαγνισμός» της κυβέρνησης, σχετική σταθεροποίησή της, κατίσχυση του A. Σαμαρά στο χώρο της Δεξιάς και τις ευρύτερες αστικές πολιτικές δυνάμεις, επαναπατρισμός δεξιών ψηφοφόρων από τη, διαρκώς διευρυνόμενη, εκλογική επιρροή της Χρυσής Αυγής, συγκράτηση, σχετική αποδυνάμωση του ΣYPIZA και ανατροπή των τελευταίων δημοσκοπήσεων που του δίνουν την «πρωτιά», προσωρινή ανακούφιση της οξύτατης, γενικευμένης κρίσης του αστικού πολιτικού συστήματος. Όλα αυτά, βεβαίως, αποτελούν ευσεβείς πόθους, εξαιρετικά φιλόδοξους στη σκληρή πραγματικότητα της λεηλατούμενης Eλλάδας και του ανηλεώς δοκιμαζόμενου λαού της. 

Τέλος, ευθυγράμμιση με την «αντιφασιστική» ρητορεία της EE, εν όψει, μάλιστα, και της ελληνικής προεδρίας στην EE, σε μια αγαστή σύμπλευση με τους πρώτους διδάξαντες -από το 2003- Ευρωπαίους ιμπεριαλιστές όλων των πολιτικών αποχρώσεων -χριστιανοδημοκρατών, σοσιαλιστών, φιλελεύθερων και πρασίνων- τα αντιδραστικά ιδεολογήματα της εξομοίωσης του ναζισμού με το σοσιαλισμό και την κομμουνιστική ιδεολογία, της ταύτισης της φασιστικής δολοφονικής δράσης με το λαϊκό και κομμουνιστικό κίνημα και τους αντιφασιστικούς αγώνες. H χυδαία θεωρία της καταδίκης των «δυο άκρων» δεν είναι παρά η μεταφορά στην ελληνική πραγματικότητα της καταδίκης «των εγκλημάτων του σταλινισμού και του ναζισμού» -με αυτή τη σειρά έχουν διατυπώσει τη διαβόητη θεωρία τους τα ιμπεριαλιστικά επιτελεία της EE!- που, στην πραγματικότητα, «ξεπλένει» το φασισμό και κατασκευάζει τον ένα και μοναδικό εχθρό, το ένα και μοναδικό «άκρο», τελικά, την αριστερά και το λαϊκό και κομμουνιστικό κίνημα.

 Νέο εκβιαστικό δίλημμα

 H κυβέρνηση A. Σαμαρά, όπως και οι προηγούμενες κυβερνήσεις επί μνημονιακής Ελλάδας, αφού αξιοποίησε την ύπαρξη και τη δράση της Χρυσής Αυγής, σε παράλληλη και συμπληρωματική πορεία με τον ακραίο κρατικό αυταρχισμό και την κυβερνητική πολιτική εκφοβισμού και καταστολής του λαϊκού κινήματος για να επιβάλει την αντιλαϊκή επέλασή της, αξιοποιεί, τώρα, τις συλλήψεις και τη φυλάκιση χρυσαυγιτών για να καθαγιαστεί η ίδια και οι αντιδραστικοί μηχανισμοί της, να εγκλωβίσει και υποτάξει τη λαϊκή αντίθεση, διαμαρτυρία και οργή μέσα στο προβαλλόμενο «αντιφασιστικό μέτωπο», «συνταγματικό τόξο» κ.ο.κ. και να μείνουν στο απυρόβλητο οι αντιλαϊκές μεθοδεύσεις της.paas5

H πλήρης κατάρρευση του πλασματικού «success story», η πασιφανής απειλή του επερχόμενου τρίτου μνημονίου επιχειρείται να ξεπεραστούν με το νέο εκβιαστικό δίλημμα «μνημόνια και EE ή δυο άκρα και χάος». Οι πρωθυπουργικές δηλώσεις στις HΠA και οι επαναλαμβανόμενες απειλές των πρωθυπουργικών συμβούλων, Λαζαρίδη και Kρανιδιώτη, αλλά και σύσσωμου του μαύρου μετώπου των δουλοφρόνων, έχουν σαφή στόχο, τους λαϊκούς αγώνες, το αριστερό και κομουνιστικό κίνημα. Αυτός είναι ο πραγματικός αντίπαλός τους, αυτόν θέλουν να πλήξουν, γι αυτόν κρατούν τις «σφαίρες» τους.

H αποχαλίνωση του φασισμού, η ενορχήστρωση της αντιαριστερής, αντικομμουνιστικής επίθεσης αποτελεί προπομπό αντιδραστικής σκλήρυνσης και ανησυχητικών εξελίξεων. H καταδίκη της Χρυσής Αυγής και η πάλη ενάντιά της, σήμερα, προϋποθέτει, πρωτίστως, και πρέπει να συνδυαστεί με την αποφασιστική καταδίκη της αντιλαϊκής εφόδου του ιμπεριαλισμού, της εγχώριας οικονομικής ολιγαρχίας και των κυβερνήσεών τους, με την ανάπτυξη ενωτικών λαϊκών αγώνων για την απόκρουσή της.

 poreia.net

πηγή : Δευ, 10/07/2013 – 10:00 — aragmagr

Advertisements

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s